|
|
เป็นอะไรไม่รุ ชอบดอกไม้ชนิดนี้มากๆ ชอบจนตอนนี้ใช้เป็นตัวแทนของใครบางคน แต่หวังว่าคงไม่ต้องทุกข์ระทมเหมือนชื่อมันนะ - -* เห็นหน้าเว็บประกาศว่าพรุ่งนี้เว็บปิดปรับปรุงสองทุ่มถึงเที่ยงคืน อืมมม..เป็นช่วงเวลาที่เดี๋ยวนี้เรามักจะอัพฯไดฯด้วยสิ เอาเป็นว่าไม่เขียนก็ได้เนอะ แต่ถ้าทำธุระเสร็จไวอาจจะมาเขียนก่อน แต่ชีวิตพรุ่งนี้คงไม่มีอะไรมั้ง ก็ได้หยุดแรกนาอยู่บ้าน เหอๆ แต่กำลังคิดโปรแกรมว่าจะออกไปทำธุระที่ธนาคาร แต่ไม่รูจะตื่นไหวเปล่า เห็นผ้ากองโตๆรออยู่ด้วย อาจจะได้ซักผ้าก่อนจนหมดแรง แล้วอดไปก็เป็นได้ วันนี้ชีวิตสุดจะวุ่น ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นๆนอกจากปัญหาตรงหน้า เพราะตอนเช้ารับแขกคนมาดูงาน เจอรุ่นน้อง(ที่อายุมากกว่า)สมัยป.ตรีด้วยแหละ เราน่ะจำเค้าได้ แต่เค้าจำเราไม่ได้ แหม..ก็สมัยป.ตรี อิชั้นห้าวตัดผมสั้นเป็นทอมบอยนิ ส่วนตอนนี้เหรอ? ไว้ผมยาวเป็นอิบ้าไง หึ..หึ รับแขกเสร็จเกือบบ่ายโมง บ่ายครึ่งมีประชุมอีก กว่าจะหลุดออกจากห้องประชุมก็บ่ายสาม มาเคลียร์งานอีก บ่ายสามครึ่งไปนับตังค์ปิดเซฟ งานจัดห้องเรียนเกือบเรียบร้อยละ เหลือคณะสุดท้าย ส่งตารางที่จัดเสร็จไปให้เค้าแล้วแหละ แต่ว่ากว่าจะออกจากที่ทำงานก็หกโมงกว่า เพราะนั่งหาเอกสารมาเป็นข้อมูลแก้วิจัย ลงมาเจอหัวหน้า หัวหน้าตกใจว่าทำไมเพิ่งกลับ แหะๆ หนูไม่ได้ขยันทำงานร๊อก งานน่ะว่าจะมาเคลียร์เสาร์หรืออาทิตย์นี่แหละ แต่อยู่เรื่องเรียนอะดิ คิดๆแล้วก็แอบท้อ แล้วก็พลอยนอยด์ไปด้วย ไม่อยากรบกวนใครละ คิดเล่นๆว่าจะส่งเมลไปบ่นๆกะคุณพี่ชาย แต่ก็เกรงใจ อยากเข้มแข็งได้ด้วยตนเอง กลัวว่าหากวันข้างหน้าไม่ได้รู้สึกดีๆต่อกันแบบนี้อีกแล้ว ชีวิตเราอาจเสียศูนย์เหมือนที่เคยผ่านมาได้ เลยต้องรักษาอาการนอยด์ด้วยตนเองกันต่อไป หวังว่าจะหายในเร็ววัน - -* วันนี้มีคนบางคนโชว์เบอร์มา อิชั้นก็บ้าจี้โทร.กลับ เค้าแค่โทร.มาถามว่าเสาร์นี้ไปนครปฐมหรือเปล่า เพราะเค้าต้องไปพรีเซนต์งานให้อาจารย์ดู เราเลยบอกว่าไม่ไป ทำงานวิจัยยังไม่เสร็จ แต่มาคิดอีกที ก็อยากทำให้เสร็จๆแล้วไปส่งเสาร์นี้เหมือนกัน จะได้หมดภาระซะที แต่ก็ใช่จะหมดซะทีเดียว ต้องเตรียมรับการแก้ไขอีกรอบอยู่ดีแหละ เฮ่อ.. ตอนค่ำโทร.หาป้าด้วยล่ะ ไม่ได้ไปเยี่ยมป้านานแล้ว ป้าบอกให้เรียนให้จบก่อนก็ได้ แต่อยากเจอป้าอะ อยากกอดให้หายคิดถึง ป้าเหมือนแม่คนที่สองที่ดูแลและให้คำปรึกษาได้อย่างดี คุยกะป้าได้ทุกเรื่อง รักป้ามาเลยนะ อยากเจอT^T ที่นอยด์วันนี้เพราะรู้สึกว่าเหนื่อย อยากพัก แล้วก็ดันมาคิดมากตอนอยู่บ้านคนเดียวด้วยว่า อนาคตข้างหน้าจะอยู่คนเดียวได้มั้ย? แล้วถ้าไม่อยากอยู่คนเดียวต้องทำยังไงเหรอ? การหาใครสักคนเข้ามาในชีวิตมันยากเหลือเกินนะ ใครบางคน อาจไม่ได้เกิดมาคู่กับเรา แม้จะรู้สึกดีกับเค้าแค่ไหน แต่สิ่งที่เป็นจริงกับสิ่งที่ฝันมันต่างกันเหลือเกิน และจริงๆแล้ว เราอยากมีใครคนนั้นจริงๆหรือเปล่า? คนธรรมดา หน้าตาไม่ได้ดีเด่ นิสัยก็ไม่ได้ดีมากมาย จะมีใครเค้ามาสนกันล่ะ? ก็อยู่แบบโสดๆแบบนี้ไปละกัน เลือกแล้วนี่ ย้อนเวลากลับไปไม่ได้ ก็คงต้องดำเนินชีวิตอยู่กับสิ่งที่เป็นจริงให้ได้ ยืมความฝันมาใช้ได้แค่บางเวลาเท่านั้นเอง
Posted on Thu 8 May 2008 23:38
|